Naar het artikeloverzicht

[Blog]

Privacy is toch wel echt een #hottopic de laatste tijd. Eind oktober stond NPO3 in het teken van privacy. Gevolg: het aantal Google Alerts in mijn mailbox steeg van 2 à 3 berichten naar ca. 10 berichten of meer per dag. Programma’s waardoor we als consument -ik dus ook- nog meer aan het denken zijn gezet over ons online gedrag en de gegevens die we achterlaten in ruil voor gebruiksgemak en andere persoonlijke voordelen.

Wat is (online) privacy

Wat is privacy eigenlijk? De Dikke Van Dale omschrijft privacy als:

De persoonlijke vrijheid, het ongehinderd, alleen, in eigen kring of met een partner ergens kunnen vertoeven; gelegenheid om zich af te zonderen, om storende invloeden van de buitenwereld te ontgaan, een toestand waarin een mens er zeker van is dat zonder zijn toestemming zo weinig mogelijk andere mensen zich op zijn terrein zullen begeven.

Definitie Privacy volgens Van Dale
Definitie Privacy volgens Van Dale

Van Dale gaat hiermee heel erg in op offline privacy. Mijns inziens heb je hier echter veel meer controle over dan je online privacy. Door ontwikkelingen als ‘the internet of things’ (IoT) is mijn online privacy namelijk niet meer zo vanzelfsprekend.

IoT is het netwerk van fysieke objecten (things) die door middel van ingebouwde sensoren in staat zijn om data te verzamelen en uit te wisselen via het internet. Deze apparaten zijn in staat zelfstandig te communiceren, zonder tussenkomst van mensen. Denk bijvoorbeeld aan de slimme meter. Deze is ‘slim’, omdat hij verbonden is met het internet en hierdoor in staat is om zelf de meterstanden door te geven aan de netbeheerder. Mijn energiedata wordt ‘vanzelf’ doorgegeven.

Nu valt het wel mee hoe slim die slimme meter is, maar dat mijn gegevens worden doorgestuurd zonder dat ik hier iets voor hoef te doen, is een feit.

Lees ook: Slimme meter? Hoezo slim…?

User agreements: do I agree?

Als ik mag kiezen, kies ik liever zelf met wie ik mijn gegevens deel. En als ik er dan voor kies om mijn gegevens met partijen te delen, wil ik niet het gevoel hebben dat zij ongewenst iets met mijn gegevens doen of deze delen met derden.

Neem nou het welbekende voorbeeld: Facebook. Het feit dat ik moet aangegeven dat ik niet wil dat zij mijn gegevens aan derden verstrekken, is eigenlijk de omgekeerde wereld.

Zou het niet juist standaard moeten zijn dat Facebook mijn gegevens niet deelt, tenzij ik hier expliciet toestemming voor geef?

En toch conformeer ik me aan het privacystatement van deze partij, omdat ik voldoende meerwaarde zie om Facebook te gebruiken. Ongeacht de consequenties. Facebook is dan nog een dienst waar mensen enigszins bewust voor kiezen. Uit dit artikel van NPO3 blijkt dat er nog veel meer bizarre user agreements zijn. Agreements waar jij waarschijnlijk akkoord mee bent gegaan, omdat je gebruik maakt van deze middelen zonder dat je bewust bent van de gevolgen.

Privacy_toegang_data

Bedenk goed wat je met gebruikersvoorwaarden doet!

Het conformeren aan gebruikersvoorwaarden zie je ook terug bij apps. Wanneer ik een app download, wordt gevraagd of je akkoord gaat met de gebruikersvoorwaarden van die specifieke app. Als je die app wil gebruiken, dan overweeg je of je het de moeite waard vindt om de app toestemming te geven. Toestemming om toegang te krijgen tot gegevens op je telefoon, of zelfs meer dan dat.

Maar zijn wij ons wel bewust van wat deze voorwaarden betekenen?

In de aflevering ‘Addicted to my phone’ van NPO3 die werd uitgezonden op 24 oktober jl. werden veel appgebruikers met de neus op de feiten gedrukt. Bij het downloaden van een app en het akkoord geven van gebruikersvoorwaarden, kreeg de appbouwer van de app toegang tot foto’s, berichten en andere gegevens op de telefoon die hij eenvoudig weer kon doorverkopen aan bedrijven die maar al te geïnteresseerd zijn in deze gegevens. De appbouwer had zelfs de mogelijkheid om audio of video op afstand in te schakelen van de telefoon. Dat was toch wel even schrikken voor de personen in kwestie!

En bedenk eens wat bedrijven met deze informatie zouden kunnen doen in de toekomst. Sollicitatiegesprek? Reken er maar op dat jouw toekomstig werkgever alle berichtgeving van en over jou heeft verzameld (en dan niet alleen de berichtgeving op Facebook). Deze potentiële werkgever weet van tevoren al wat je sterke en zwakke punten zijn naar aanleiding van privéberichten die je naar vrienden stuurt. Levensverzekering afnemen? Via die gezondheidsapp op je telefoon weet de verzekering al lang wat jouw conditie is en stemt hier je premie op af. En dat is prima als bedrijven informatie hebben die jij hebt vrijgegeven. Maar het is niet prima dat deze informatie bekend is, zonder dat je deze bewust aan de betreffende organisatie hebt vrijgegeven.

Health-app-screenshot

What’s in it for me?

Bij het accepteren van gebruikersvoorwaarden overweeg je mijns inziens 1 ding: what’s in it for me? Kunnen we stellen dat, wanneer je voldoende aanleiding/voordelen ziet om een app te gebruiken, je -eventueel zonder te lezen- akkoord gaat met de gebruikersvoorwaarden van een dienst? Of willen mensen gewoon niet nadenken over de consequenties, vinden ze dit niet belangrijk genoeg. En is deze drempel om voorwaarden te accepteren online minder groot dan offline?

Deze laatste vraag wordt heel duidelijk beantwoord in onderstaand filmpje op YouTube, waarbij voorbijgangers worden getriggerd door een gratis kopje koffie, in ruil voor bepaalde gegevens. Het resultaat: bijna niemand wil het kopje koffie als er mondeling naar je gegevens wordt gevraagd. Maar als het om een app gaat, is dat digitale vinkje toch al snel gezet. Gevolg? Je geeft autorisatie aan de app om jouw gegevens uit te lezen en niet alleen dié gegevens die de app nodig heeft.

Ben bewust van je eigen (online) privacy

Tijdens de privacyweken van NPO3 kwam er een nieuwsbericht voorbij waarin stond dat privacy een wassen neus is. Daar ben ik het grotendeels niet mee eens. Privacy heb je uiteindelijk zelf in de hand, omdat iedereen in principe toegang moet vragen tot je gegevens: jij bepaalt aan wie je ze afgeeft. Natuurlijk zijn er uitzonderingen zoals het BKR dat automatisch gegevens van je krijgt als je een betalingsachterstand hebt. Maar goed, sommige zaken moeten nu eenmaal gereguleerd worden.

Wel denk ik dat we nog stappen kunnen zetten in de bewustwording van de consument: privacy begint bij jezelf. Dit gebeurt al door themaweken zoals die van NPO3, maar ook in het dagelijks leven zouden wij er vaker mee geconfronteerd moeten worden. Wanneer genereer jij data? Waar laat jij zelf je gegevens achter en wat gebeurt er met die gegevens? En dan bedoel ik niet die stalkberichten die in je Facebook tijdlijn verschijnen: als je dit niet deelt, dan worden je gegevens openbaar. Nee, berichten waarbij privacy in een positief daglicht komt te staan en waarbij jij als gebruiker wordt geattendeerd op het feit dat je grip hebt op je eigen data.

Grip op je eigen (energie)data!

Tot 4 maanden geleden -toen ik nog niet bij HelloData werkte- had ik nog nooit van autorisatie gehoord en dacht ik niet na over de consequentie van het gebruik van al die apps op mijn telefoon. Ik was voornamelijk bezig met het voordeel en gebruiksgemak van een bepaalde dienst. Als ik deze app nu download, wat krijg ik er dan voor terug? Vond ik dat voordeel groot genoeg, dan gaf ik de app altijd toestemming.

Nu ik bij HelloData werk, ga ik hier een stuk bewuster mee om. Als ik een app wil downloaden en deze app vraagt toegang tot mijn gegevens, lees ik eerst de gebruikersvoorwaarden. Afhankelijk van deze voorwaarden geef ik de app autorisatie. En dat ene vinkje bij Facebook voor het delen van informatie aan derden? Juist ja, die staat uit. Zo kies ik zelf, wie toegang heeft tot welke gegevens.

Een mooie brug naar HelloData. Want met HelloData bepaal je zelf wanneer je welke gegevens met wie deelt. Wil ik de elektriciteitswaardes uit mijn (slimme) meter wel of niet delen met die app, zodat deze mij inzicht kan geven in welke apparaten het meest verbruiken? En wat doe ik met mijn meetwaardes voor gas? Pas wanneer ik de app toegang geef tot een bepaalde datastroom kan hij deze uitlezen. Wanneer ik de autorisatie -ja daar hebben we het woord weer- intrek, dan stopt de datastroom en heeft de app geen toegang meer tot deze gegevens. En dit is precies waar we met z’n allen naartoe moeten. We moeten weer dichter bij onze gegevens komen; grip krijgen op onze eigen (energie)data.

Als MarCom adviseur ben ik dagelijks bezig met het vertalen van de voordelen van onze dienst, HelloData, naar de ‘what’s in it for me’ (unique buying reasons) voor de verschillende doelgroepen. Ik ben geïnteresseerd in actuele onderwerpen die ons vakgebied raken en ik hoop hier nog veel blogs over te schrijven. Neem gerust contact met mij op wanneer je iets wil delen over dit onderwerp of andere onderwerpen.

Tot de volgende blog!

Reacties over "Ik kies bewust voor privacy"

  • Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit artikel

Reageer